Wat betekent bejegening eigenlijk? Op internet kom je definities tegen als:  omgang met elkaar en hoe iemand wordt behandeld.
Bejegening: raar woord en typisch iets van de zorg.  Als je alleen bejegening intoetst op de zoekmachines zijn de resultaten vrijwel allemaal op de zorg geënt. Het is dus een issue in de zorg, maar niet in bijvoorbeeld het hotelwezen.

Ik vind dat intrigerend. Waarom is het een van de onderwerpen in de zorg terwijl het bij andere dienstverleners minder speelt of in elk geval minder lijkt te spelen (zie de zoekresultaten)? Waarom moeten wij onze professionals leren hoe ze met cliënten om moeten gaan? Onze professionals die meestal bewust de zorg in zijn gegaan om iets voor mensen te kunnen betekenen.

Er wordt ongelofelijk veel gesproken en geschreven over bejegening. Er zijn briljante toneelvoorstellingen gemaakt voor de beroepsgroep met pakkende en tevens genante voorbeelden. Ik kan nu ook een betoog houden over wat gij niet wilt dat u geschiedt. Een patiënt is er niet om jou als zorgverlener te pesten, die kiest er ook niet voor etc,etc.

Maar, misschien moeten we het er eens minder over hebben en het gewoon doen.
Zorgen is immers soms gewoon doen!

Geen reacties » | Permanente link

Hoe kan het toch zo zijn dat wachten in de gezondheidszorg nog steeds aan de orde van de dag is. Probeer maar eens een afspraak te maken in het ziekenhuis. Vergelijkend warenonderzoek op de verschillende ziekenhuiswebsites ten spijt. Ondanks het feit dat de toegangstijd op de website twee weken bedraagt, is de werkelijke tijd tussen moment van bellen en de afspraak meestal al snel een week of vier (of langer).

Ben je dan eindelijk aan de beurt, kun je aansluiten in de volgende rij. Die bij de inschrijfbalie. Wederom wachten, dus. Denk je dat je er bent, mag je in de wachtkamer van de specialist plaatsnemen. Het feit alleen al dat dat ding er is, die wachtkamer. Ze rekenen dus op wachtenden. Niet zelden mag je ook daar al snel een uur doorbrengen.

Wachten betekent dat er ergens iets niet goed doorstroomt in het proces. Het gaat om wachten in de breedste zin van het woord, dus wachten voor patiënt, zorgverlener, maar ook een apparaat als de MRI die niet volledig bezet is of een werkkamer die leeg staat. Wachten is dus niet efficiënt.

We kunnen de tijd tussen het maken van de afspraak en de daadwerkelijk afspraak ook zien als voorraad. En voorraden behoor je nou net niet te hebben zo zegt onder andere het principe van Lean. Elke vorm van voorraad is verspilling.

Dus eigenlijk kunnen we stellen dat zo lang er nog gewacht wordt in de zorg in welke vorm dan ook, is er nog efficiency mogelijk…………

Geen reacties » | Permanente link

Je moet met je tijd mee, zeggen ze dan. Dus sinds enkele weken heb ik een Twitter-account. Ik hink nog op 2 gedachten, enerzijds een zakelijk account over de ontwikkelingen in de zorg, de zaken die me bezighouden en de opdrachten die ik doe bij zorgorganisaties. Anderzijds deel ik graag met de mij bekende wereld dat mijn dochter van tien maanden luid babbelend op de fiets zit. Er zijn voorbeelden van mensen die twee accounts hebben om dit keurig te scheiden, maar ook voorbeelden te over van mensen die net als ik op twee benen hinken. Tijd zal voor mij uitwijzen wat handig is om te doen.

Maar dan, dan heb je een Twitter-account en dan? Dan kom je in een wereld van “Tweet”en “Retweet” maar ook de wereld van de “hekjes”#####. Dan gaan ook ineens “vreemden” je volgen. Vinden die mensen het dan toch interessant dat ik met Ella op de fiets zit of gaat het ze om het feit dat ik bezig ben met een analyse van poliklinieken? Ik weet het niet.

En tenslotte de informatie die meer en minder bekend Nederland met de wereld deelt. Een paar voorbeelden van de laatste 24 uur.
erbenwennemars bij de Coen en Sander show verkondigd dat ik zeker niet bij de grote M zou gaan eten.. en waar heb ik toch gegeten? juist…
fritswester Gem.Schagen heeft dit keer gewonnen! Pas gevormde college van PvdA en VVD is al voor installatie geklapt. Knap staaltje politiek amateurisme.
Mark_Zorgvisie Lieveheersbeestjes terroriseren ziekenhuis – http://bit.ly/ddTZfw
fritswester Koninginnedag in Zeeland wordt erg origineel dit jaar. Ringsteken en bolushappen zo hebben de burgemeesters bekend gemaakt. Hoe kom je er op?
FemkeHalsema Ai,ai! Welterusten

Wie wil er niet weten dat Erben bij Mc Donalds heeft gegeten en dat Femke Nederland welterusten wenst……….. Het zal wel wennen: twitter. Ruim tien jaar geleden begon een mobiele telefoon standaard te worden, we kunnen nu ook niet meer zonder. Dat belooft wat voor Twitter.

Geen reacties » | Permanente link

De totale bevolking in Nederland groeit, het aantal ouderen neemt toe, Nederland vergrijst. In 2020 zal 19,6 % van de bevolking 65 jaar en ouder zijn tegen 15,3% in 2007. Dit betekent dat in 2020 in Nederland 3.282.585 mensen 65 jaar en ouder zijn. In 2007 waren dat er 2.502.157. Er zijn dus in 2020 ruim 750.000 meer ouderen dan in 2007. Ouder worden is niet zozeer een probleem als wel het percentage ouderen ten opzichte van de beroepsbevolking.
De genoemde vergrijzing zal waarschijnlijk leiden tot een stijging in de vraag naar en het gebruik van zorg. Naast een toename van het aantal ouderen is er ook sprake van een stijging van de levensverwachting. Deze veroudering leidt niet zo zeer tot een stijging van de kosten maar tot uitstel van de kosten. De kosten voor het laatste levensjaar zijn immers hoog. Er zijn dus steeds meer mensen op hogere leeftijd met complexe problematiek door meervoudige lichamelijke aandoeningen en afhankelijkheid. Steeds meer mensen maken gebruik van voorzieningen in de ouderenzorg.

Om zorg te dragen dat V&V-instellingen de stijgende zorgvraag het hoofd kunnen bieden heb ik in het kader van mijn MBA eindscriptie twee scenario’s ontworpen. Een maximaal scenario en een minimaal scenario.
In het maximale scenario wordt geschetst hoe de toegenomen zorgvraag in toom gehouden kan worden. Technologische en maatschappelijke ontwikkelingen spelen hierbij een belangrijke rol. De technologische ontwikkelingen zorgen ervoor dat mensen langer behandeld kunnen worden en dragen tevens bij aan nieuwe behandelmethoden. Daarnaast kan door technologische ontwikkelingen substitutie van activiteiten plaatsvinden waardoor de krapte op de arbeidsmarkt afneemt. De maatschappelijke ontwikkelingen richten zich meer op een veranderde leefstijl en het creëren van sociale netwerken door een toename van het aantal eenpersoonshuishoudens.
In het minimale scenario is het uitgangspunt dat er een paradigmashift plaatsvindt van zorg naar gezondheid. V&V-organisaties richten zich niet meer op de zorgvraag maar juist op de ondersteuning van de gezondheid van de cliënt. Dit betekent een afname van de zorgvraag en vraagt een andere kijk van V&V-organisaties. In dit scenario spelen vooral politieke ontwikkelingen een rol. De nadruk komt te liggen bij de eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid van de cliënt. De emancipatie van de cliënt zet door en de service voor de klant wordt steeds belangrijker.

De beide scenario’s zijn in het veld bij zorgbestuurders getoetst. Alvorens ze naar de scenario’s te vragen is de vraag gesteld hoe de ouderenzorg er in de toekomst uit ziet. Volgens de respondenten is er sprake van een verschuiving naar ondersteuning thuis, ofwel naar zorg in de eigen omgeving. Ouderen blijven langer zelfstandig wonen en ontvangen daar de zorg. Wonen en zorg wordt steeds verder gescheiden. Er komt ook een grotere scheiding tussen eenvoudige en luxe woonvormen. De cliënt wordt veeleisender. Er komt meer nadruk op hotelfuncties en services.
Daar tegenover staat dat volgens de ondervraagde zorgbestuurders er in 2015 sprake is van een beperkter basispakket met daarnaast pluspakketten voor diegene die dat kunnen en willen betalen. Het basispakket is soberder geworden ten opzichte van 2009.
Over de gevolgen voor de V&V-instellingen zijn de respondenten het op grote lijnen met elkaar eens. V&V-organisaties dienen te investeren in kleinschalige woonvormen met individueel gerichte zorg. Er moet echt geluisterd worden naar de klant en de zorg wordt cliëntvriendelijker, cliëntgerichter en met meer respect uitgevoerd. Dit betekent een cultuuromslag voor medewerkers die zich meer op service dan op zorg moeten richten. V&V-organisaties worden gedwongen marktgerichter te opereren met aandacht voor hun klantgroepen.

Vervolgens zijn de zorgbestuurders bevraagd op elementen uit beide scenario’s. Hieruit komt naar voren dat bestuurders zowel elementen uit het scenario over het in toom houden van de stijgende zorgvraag als het scenario met de paradigmashift naar gezondheid herkennen. Echter wanneer doorgevraagd wordt naar de betekenis voor V&V-instellingen blijkt dat zorgbestuurders geneigd zijn activiteiten te ondernemen die zich richten op het beheersen van de zorgvraag. Dit terwijl het juist van belang is om zich te gaan richten op gezondheid en de servicemarkt.

Geconcludeerd kan worden dat het minimale scenario het meest waarschijnlijk wordt geacht door de ondervraagde bestuurders,  maar dat teruggevallen wordt in gedrag wat behoort bij het maximale scenario, het in toom houden van de toegenomen zorgvraag. Voor V&V-organisaties is het dus van belang om de beleidsvorming te richten op het minimale scenario, zich richten op de gezondheid van de cliënt in plaats van de zorgvraag. Er moet in elk geval worden voorkomen dat vervallen wordt in gedrag passend bij het in toom houden van de zorgvraag.

1 Reactie » | Permanente link

Zorgpersoneel staat positief ten opzichte van 12-uursdiensten zo meldt Zorgvisie deze week naar aanleiding van een artikel in Bijzijn.

Het artikel beschrijft enkele voordelen:

• Er zijn minder overdrachtsmomenten
• Voor de patiënt is er meer continuïteit van zorg
• Een werkweek duurt korter: je hoeft minder dagen te werken.

Deze punten zijn te weerleggen. Want minder overdrachtsmomenten, dat klopt. Maar wie is er nog fris na twaalf uur aaneengesloten werken? Hoe lang kan de boog gespannen staan en hoe groot is de kans op fouten naarmate men vermoeider is?

Wat is continuïteit van zorg als je in de V&V woont? Bovendien werken deze mensen straks maximaal drie dagen per week, de gemiddelde ligduur lijkt me langer. Het aantal uren dat iemand werkt verandert niet, het worden alleen maar minder dagen.

Dan het feit dat je minder dagen hoeft te werken. Er wordt in dit geval dus uitgegaan van de medewerker en niet van de cliënt en de zorgorganisatie. Volgens mij is de cliënt er het best mee geholpen als de zorgvraag wordt beantwoord. De vraag is of een cliënt het meest gebaat is bij 12 uur zorg achter elkaar of door drie ochtenden van 4 uur?

Een kwestie van zorgvraag uitdrukken in productie en vervolgens productiecapaciteit afstemmen met arbeidscapaciteit. Ik vraag me af of 12-uursdiensten goed in dat plaatje passen.

Geen reacties » | Permanente link