Nederlanders klagen graag. Niet voor niets hebben we dan ook de Nationale Klaagtelefoon. Welke klacht dan ook, je kan ze bellen om je hart te luchten. Big business volgens mij, want daar wordt natuurlijk geld verdiend met 80 ct per minuut.

Ik verbaas me alleen zo over al dat geklaag. Een praktijkvoorbeeld:
Vorige week zondag zat ik met alle andere passagiers te wachten bij de gate op Sal om te gaan boarden. Na een weekje zon op de Kaapverdische Eilanden (weliswaar alweer ondergesneeuwd) terug naar huis.

Alles liep soepel, tot we maar niet gingen boarden, en het duurde en duurde.  Een juffrouw met een geel hesje kwam uiteindelijk vertellen dat de catering vertraagd was.
De piloot koos ervoor om ons bij de gate te laten wachten en niet in het vliegtuig. Bij vertrek bleek dat ze bij een stop op de Canarische eilanden niet voorzien waren van onze maaltijden en is snel contact gezocht met een cateraar op de Kaapverdische Eilanden. Die heeft vervolgens maaltijden in elkaar gedraaid zodat we met iets meer dan een uur vertraging, maar met maaltijden aan boord, de terugvlucht naar Amsterdam konden gaan maken.

We zijn vriendelijk te woord gestaan
We hebben uitleg gekregen van de situatie
We hebben de afwegingen van de piloot gehoord (op tijd vertrekken zonder maaltijden of te laat vertrekken met maaltijden, op een vlucht van 6,5 uur om 14.30 uur ’s middags met twee uur tijdsverschil).

Dan worden de maaltijden gedeeld in het vliegtuig en begint het geklaag. Het was hier te breed en daar te kort. Van gemier over het feit dat er geen keuzemogelijkheid is, tot het feit dat het niet te eten zou zijn (ik heb nog nooit heerlijk gegeten in het vliegtuig. Maar dat weet je van te voren dus wat maakt het uit).
Wat maakt nou dat we (lees: ze) niet gewoon accepteren dat het is zoals het is. Excuses aanvaarden en gewoon relaxed de terugvlucht ondergaan?

By the way met een baby van 8 maanden heb je andere zorgen aan boord dan je eigen maaltijd, misschien heeft dat er wat mee te maken…. 
Ben overigens benieuwd wat er gebeurd was als we op tijd vertrokken waren en dan zonder de maaltijden.