De Tweede Kamer heeft ingestemd met de invoering van het elektronisch patiëntendossier (EPD). Naar verwachting worden artsen en andere zorgverleners in het voorjaar van 2010 verplicht om zich aan te sluiten op het computersysteem waarmee ze informatie over patiënten en hun medicijngebruik kunnen uitwisselen.
Zoals Atie Schipaanboord schrijft in een blog, bestond de argumentatie tot nu toe uit privacy, tijdgebrek, onveilige systemen en de aansprakelijkheid, nu moet plots de arme patiënt tegen zichzelf beschermd worden. Want die zou in het EPD wel eens dingen kunnen lezen die niet of verkeerd begrepen worden. Of de partner zou achter vertrouwelijke gegevens kunnen komen.

Het EPD is echter wel dé oplossing voor de vele statussen van één patient bij de verschillende zorgverleners. Het gaat mis zo gauw er meerdere specialismen bij betrokken zijn en dat is onder andere het geval bij oncologie patiënten (zie ook mijn vorige blog). Per specialisme wordt een status gemaakt, die niet inzichtelijk is voor de collega specialist want stel je eens voor. Dat probleem is er niet meer met de komst van het EPD.
Nu is het wel belangrijk dat vóór de patiënt komt, de arts zich verdiept in het dossier. Want als het dossier niet gelezen wordt, kun je digitaliseren wat je wilt, maar is het resultaat nihil…………