Op een verjaardag raakte ik laatst aan de praat met een specialist. Hij was zelf ook aanspreekpunt voor het management en het werd een geanimeerd gesprek. Hij vertelde wel dat hij al een aantal van die managers versleten had: ze wisten immers niet goed wat zaak was van de dokter en zaak was van het management. Het gesprek kwam vervolgens op de vraag of een dokter rekening moet houden met het ziekenhuis of andersom. Er ontstond wat echter wrijving gedurende het gesprek, ik zal het illustreren aan de hand van de in het gesprek naar voren komende voorbeelden:

Ik hield de betreffende specialist als eerste de volgende situatie voor:
Stel de ene orthopeed doet standaard driekwartier langer over een operatie A dan zijn collegae. Daar tegenover staat dat hij operatie B even snel doet als zijn collegae, maar dat hij significant minder complicaties laat zien bij operatie B.
Is het dan een optie om te stellen dat de betreffende orthopeed operatie A niet meer uit gaat voeren en juist meer operaties B uit gaat voeren, daar waar hij goed in is?
Onbespreekbaar volgens de specialist: cijfers zeggen niks over de kwaliteit van zorg.

Ik deed er nog een schepje bovenop:
Is het wenselijk om op de ochtend alleen maar operaties van het soort A te doen en ’s middags van het soort B. Dus de specialist uit mijn voorbeeld opereert in dat geval alleen ’s middags. In veel ziekenhuizen gebeurt dit al, je hoeft immers niet iedere keer de OK om te bouwen en je kan in een keer door. Scheelt tijd, is dus efficiënter, bovendien hoeft de specialist niet voortdurend te schakelen. Maar goed de specialist met wie ik in gesprek was vond ook dit een zaak van dokters en zeker niet van managers.

Hij gaf me vervolgens zelf een voorbeeld uit zijn eigen praktijk. Een van zijn collegae liep richting pensioen. Zij ziet op een spreekuur gemiddeld de helft van het aantal patiënten, maar maakt daar tegenover nooit fouten. Nu had het ziekenhuis waar hij werkzaam was geëist dat de productie van genoemde collega omhoog moest. Het gevolg was dat vlak voor het pensioen deze collega overspannen raakt en helemaal geen productie meer draait. Dus het management moet geen eisen stellen. De dokters weet precies hoeveel patiënten hij kan zien op een middag, daar is geen manager voor nodig.
Op de vraag of dit ook zou zijn als het zijn eigen winkel was, verkopers die beduidend minder presteren in aantallen maar het wel goed doen. Wellicht gaat een winkel daarop failliet. Een ziekenhuis laten ze toch niet failliet gaan…….

Hij vond mij maar raar dat ik hem dit soort vragen stel en me verbaas over zijn antwoord. En volgens mij zijn er zo nog veel in specialistenland…………………..