Zorgpersoneel staat positief ten opzichte van 12-uursdiensten zo meldt Zorgvisie deze week naar aanleiding van een artikel in Bijzijn.

Het artikel beschrijft enkele voordelen:

• Er zijn minder overdrachtsmomenten
• Voor de patiënt is er meer continuïteit van zorg
• Een werkweek duurt korter: je hoeft minder dagen te werken.

Deze punten zijn te weerleggen. Want minder overdrachtsmomenten, dat klopt. Maar wie is er nog fris na twaalf uur aaneengesloten werken? Hoe lang kan de boog gespannen staan en hoe groot is de kans op fouten naarmate men vermoeider is?

Wat is continuïteit van zorg als je in de V&V woont? Bovendien werken deze mensen straks maximaal drie dagen per week, de gemiddelde ligduur lijkt me langer. Het aantal uren dat iemand werkt verandert niet, het worden alleen maar minder dagen.

Dan het feit dat je minder dagen hoeft te werken. Er wordt in dit geval dus uitgegaan van de medewerker en niet van de cliënt en de zorgorganisatie. Volgens mij is de cliënt er het best mee geholpen als de zorgvraag wordt beantwoord. De vraag is of een cliënt het meest gebaat is bij 12 uur zorg achter elkaar of door drie ochtenden van 4 uur?

Een kwestie van zorgvraag uitdrukken in productie en vervolgens productiecapaciteit afstemmen met arbeidscapaciteit. Ik vraag me af of 12-uursdiensten goed in dat plaatje passen.

Geen reacties » | Permanente link

Het lijkt logisch: de formatie afstemmen op de productie. Toch blijkt het in de praktijk vaak niet het geval te zijn. Formatie is nog steeds vaak bepaald op basis van historie.  Dat werkwijzen veranderen evenals het functiegebouw en de wensen van de klant wordt nogal eens vergeten.

Ik ben groot voorstander te kijken op welke dagen welke productie gemaakt wordt en op basis daarvan de formatie te berekenen. Dit gaat onder andere op voor onderzoeksafdelingen en poliklinieken.

Een praktijkvoorbeeld:
Een onderzoeksafdeling in het ziekenhuis heeft dagelijks vier personen ingeroosterd. Waarom? Het ziekenhuis kent twee locaties en dan kunnen er op elke locatie twee mensen zijn.

Is het ook nodig dat op elke locatie twee mensen zijn? Welke onderzoeken worden op welke locatie uitgevoerd? Hoeveel per dag en wat zijn de kosten als je het zo organiseert?
Allemaal vragen waar het antwoord meestal niet 1, 2, 3 gegeven kan worden.
Eigenlijk best wonderlijk want de personele kosten zijn toch het grootste deel van de kosten binnen een zorgorganisatie. Bovendien wordt zorgpersoneel (helaas) steeds spaarzamer en dus moet je ze zo goed mogelijk benutten.
Tijd om te gaan managen en een en ander niet te laten berusten op toeval.

Je hoort en ziet ook wel dat er op elke locatie twee mensen aanwezig zijn want stel je voor als er een spoedpatiënt komt. Dat brengt je bij de vraag of spoed planbaar is en hoe het dan te organiseren. Er dus elke dag twee mensen neerzetten is niet vanzelfsprekend het juiste antwoord……………

Geen reacties » | Permanente link

Op het moment is de discussie over efficiency vs kwaliteit hot in de zorg. Mijn collega Albert schreef er eerder al iets over en ook deze week weer een berichtje in de Zorgkrant. Eigenlijk is de stelling dat efficiency en kwaliteit niet samengaan. Want efficiency zou ten koste gaan van de kwaliteit. Tegelijkertijd met deze discussie is ook Lean in de zorg in opkomst.

Dit lijkt tegenstrijdig. Want wat doet Lean? Lean kijkt naar de processen en naar de afzonderlijke stappen in een proces. Lean borduurt voort op de waardeketentheorie van Porter. Zijn alle stappen in het proces noodzakelijk en voegen ze waarde toe voor de cliënt? Op die manier wil Lean 7 vormen van verspilling elimineren. Andersgezegd: stappen verwijderen uit het proces. Ook wel efficiënter werken genoemd, toch?

Efficiency mag niet, Lean mag wel………. Bijzondere wereld. Volgens mij gaan overigens efficiency en kwalitiet prima samen.

1 Reactie » | Permanente link

Ook dit jaar is er weer een selectie van onze weblogs gebundeld in het Pilletje voor de Zorg 2. Adviezen, verhalen, analyses, notites, commentaren en ideeën zijn verzameld in dit boekje. Heeft u interesse? Voor slechts 14, 50 euro (inclusief verzendkosten) kunt u het boekje bestellen via secretariaat@c3am.nl

Geen reacties » | Permanente link

Met mijn collega’s Hans Hofhuizen en Albert Hagedoorn organiseer ik workshops Strategisch Bezuinigen voor bestuurders en managers in de gezondheidszorg.
Mijn aandeel richt zich vooral op personeelsinzet. De kosten binnen een zorgorganisatie bestaan logischerwijs voor een zeer groot deel uit personele kosten. Dus wanneer je structureel je personeel slimmer of anders in kan zetten heeft dat ook structureel gevolgen voor je exploitatie.

Strategische personeelsplanning betekent voornamelijk op de verschillende niveaus het matchen van vraag en aanbod. Dus het werk wat gedaan moet worden matchen met de personeelsinzet. Dat kan op het niveau van de organisatie waar afspraken gemaakt worden met de verzekeraar over de productie.
Maar dat kan zeker ook op het niveau van de locatie en/of afdeling. Hoe is zijn de fte’s per afdeling bepaald en hoe worden ze ingezet? Is er een afstemming tussen vraag en aanbod?

Het lijken logische vragen, toch wil de realiteit wel eens anders zijn. Een paar voorbeelden:

De poliklinieken in een ziekenhuis. Is de inzet van het personeel afgestemd met het aantal polikliniekbezoeken? Of werkt het personeel gewoon op vaste dagen ongeacht of er patiënten gezien worden op de poli? Dus de ene polikliniekassistent werkt altijd op maandag, dinsdag woensdag. De andere werkt juist op donderdag en vrijdag. De volgende werkt niet op donderdag, etc, etc. Zijn deze werkdagen aangepast op de dagen dat er ook poli gedraaid wordt, of zijn dit vaste werkdagen? Wijzigen deze werkdagen als het schema van polikliniek draaien van de artsen wijzigt of niet?
Allemaal vragen om eens bij stil te staan.

Het zelfde geldt voor de personeelsinzet op onderzoeksafdeling zoals de radiologie en functieafdelingen. Vaak werken ook deze medewerkers op vaste dagen, ongeacht of er veel onderzoeken plaatsvinden of niet. Zijn de vakantieplanningen van artsen en functieafdelingen op elkaar afgestemd?
Kijk eens naar de volgende plaatjes:

Je ziet dat er gedurende week voortdurend 12 medewerkers aanwezig zijn. In het weekend minder, er zijn dan geen reguliere programma’s (waarom eigenlijk niet). Kijk tegelijkertijd naar de productie op de betreffende afdelingen. Wat gebeurt daar en waarom zijn de fte’s niet gelijkmatiger verdeeld ten opzichte van de productie?
Kijk eens op je eigen afdeling en stel jezelf dit soort vragen. Wellicht kan er structureel iets worden aangepast in de balans vraag en aanbod.

Geen reacties » | Permanente link