Een weg met hindernissen zo kun je mijn MBA-opleiding beschrijven. Nu ik dit zo typ en het allemaal de revue eens laat passeren waren er eigenlijk niet veel hindernissen. Alleen wat vertragende factoren. De vakken doorliep ik glansrijk in anderhalf jaar. Niets mis mee.
Toen het plan van aanpak afstudeerscriptie opstellen ging ook nog wel redelijk binnen de planning en vervolgens liet ik het varen.

Zoals veel mensen die een MBA-opleiding beginnen wisselde ik van baan en ik zat redelijk rap vol in de opdrachten. Leuk dat studeren, maar geld verdienen was net iets belangrijker. Toen keek het volgende life-event om de hoek: trouwen.Dus daar ging alle tijd en energie heen. Niet dat trouwen veel tijd kost maar het was het volgende excuus om de eindscriptie weer wat op te schuiven.

Na het trouwen even bijkomen en toe werd ik partner bij C3 en weer schoof de eindscriptie wat naar achteren, totdat er een definitieve deadline gesteld werd, de zomer van 2009. Inmiddels zwanger van Ella en half mei uitgerekend bedacht ik dat de eindscriptie een mooi doel was in mijn verlofperiode.

Ella zag op 15 mei het levenslicht en de deadline van 1 augustus kwam met rasse schreden dichterbij. Want weliswaar de hele dag thuis en “niks” te doen. Het was toch wel even schakelen “ineens” een baby in huis. Even overwoog ik om de eindscriptie aan de wilgen te hangen. Maar ja, dat past niet in mijn woordenboek: opgeven en al helemaal niet als de finishlijn in beeld is.

Dus tussen alle voedingen en luiers door, heb ik hard gewerkt om de scriptie tot een goed einde te brengen en dat is gelukt. Vanmiddag mocht ik mijn boekwerk komen verdedigen en met succes: de eindbeoordeling was een 8. Het heeft even geduurd, het kostte al met al wat energie, wellicht maakt dat het euforische gevoel: GELUKT! Vanaf heden staat er MBA achter mijn naam.

En waar die scriptie over ging? De ouderenzorg in 2015 maar daarover later meer.

1 Reactie » | Permanente link

Voor mijn afstudeersciptie houd ik mij bezig met de zorgvraag aan ouderenzorginstellingen in 2015. Zo kijk ik ook naar sekseverschillen in de zorgvraag. Bestaan er verschillen trussen mannen en vrouwen?

Vrouwen leven langer dan mannen, maar de gezonde levensverwachting is ongeveer gelijk.  Daarnaast lijden vrouwen vaker aan meerdere ziekten tegelijk en bovendien leven zij daar langer mee. Over het algemeen komen chronische aandoeningen meer voor bij vrouwen. Chronische ziekten zijn per definitie blijvend, maar de mate waarin ze tot beperkingen leiden, varieert wel.
De ervaren gezondheid is weliswaar subjectief maar blijkt ook een goede voorspeller voor het gebruik van gezondheidszorgvoorzieningen. Vrouwen voelen zich over het algemeen minder gezond dan mannen.

Vrouwen verliezen vaker hun partner en worden vaker ziek dan mannen. Vrouwen gebruiken dan ook meer zorg dan mannen. Het verschil hangt uiteraard samen met de zorg rondom zwangerschap en geboorte maar is daarnaast ook het gevolg van de hogere levensverwachting van vrouwen. Bovendien zijn vrouwen vaker alleenstaand en doen daardoor een groter beroep op formele ouderenzorg.

Bij mannen wordt verlies van kwaliteit van leven veroorzaakt door: hart- en vaatziekten en chronische bronchitis. Oudere vrouwen roken minder vaak en drinken minder alcohol dan oudere mannen.
Bij vrouwen spelen juist artrose, gezichtsverlies en hartziekten een rol.

Personen die enkelvoudige huishoudelijke verzorging vragen zijn vaker vrouw.

Geen reacties » | Permanente link

Armoede staat een goede gezondheid vaak in de weg. En andersom: een slechte gezondheid houdt armoede in stand. Een slechte gezondheid laat het immers minder goed toe om te werken.
Een oudere met beperkingen is kwetsbaar wanneer het inkomen laag is en wanneer het sociale netwerk geen compensatie kan bieden.

Een lagere opleiding gaat doorgaans gepaard met een lager inkomen. Groepen met lagere inkomens wonen vaak in minder gezonde woningen, minder aantrekkelijke buurten, werken in de gevaarlijkste beroepen, hebben minder beschikking over gezonde producten (veilige auto’s en gezonde voeding) en minder gelegenheid tot stoom afblazen. Bovendien verkeren ze vaak in moeilijker leefomstandigheden dan de welgestelde Nederlanders, ze hebben minder controle over eigen leven of werk, meer dagelijkse beslommeringen, ongunstigere verhouding tussen en inspanningen en (materiële) beloning, meer ingrijpende levensgebeurtenissen (scheiding en overlijden dierbaren). Dit resulteert uiteindelijk vaak in een ongezondere leefstijl (tabaksgebruik, verslavingsproblemen, ongezonde voedingsgewoonten).

Mensen met een laag inkomen bezoeken bovendien vaker de huisarts maar meer nog kennen zij een fors verhoogde frequentie van ziekenhuisopnamen (100%). Daarnaast is zowel het geneesmiddelengebruik als het bezoek aan de specialist bij lagere inkomensgroepen aanzienlijk hoger dan bij hogere inkomensgroepen (ca. 35%). Inkomen heeft dus zeker een zelfstandige invloed op de zorgconsumptie.

1 Reactie » | Permanente link

Deze week zit ik weer vol in de boeken voor mijn afstudeerscriptie, de invloed van demografische factoren op de zorgvraag. Ik verdiep me daarvoor onder andere in boeken van het SCP. Deze week zijn de “Rapportage ouderen 2006” en “Gezondheid en welzijn van allochtone ouderen” aan de beurt. En verbazing valt mij ten deel:

In de Rapportage ouderen 2006 valt te lezen:
“Het persoonsgebondenbudget (PGB) is sinds 1995 een alternatief voor de zorg in natura, de thuiszorg. Opvallend is dat tien jaar na de invoering 45% van de ouderen met matige of ernstige lichamelijke beperkingen niet op de hoogte is van het bestaan van pgb’s.”

En in Gezondheid en welzijn van allochtone ouderen:
Allochtonen, met name Turken en Marokkanen, beschikken nauwelijks over de hulp van thuiszorg. Er worden hiervoor een aantal oorzaken genoemd:
• Onbekendheid met voorzieningen
• Grotere beschikbaarheid van mantelzorg
• Aanbod spoort niet met de zorgvraag
• Eigen bijdrage
Aan niet-gebruikers is gevraagd of ze bekend zijn met de thuiszorg. Lang niet iedereen blijkt op de hoogte te zijn van het bestaan van deze voorziening. Zo is slechts 65% van de Turken van 55 jaar en ouder bekend met de thuiszorg. Een kwart van de Marokkaanse vrouwen en Marokkaanse mannen van 65 jaar en ouder zijn niet vertrouwd met het begrip thuiszorg. Autochtone ouderen zijn wel bekend met de thuiszorg. Maar of ze dan meteen ook weten hoe ze die moeten aanvragen?

Ofwel het fenomeen thuiszorg geniet dan nog wel (enige) bekendheid, al laat die te wensen over bij allochtonen. PGB is nog geen alom bekend begrip. Dat zijn dingen die ik bijzonder vind, waar ik me over verbaas. Ik zit me dan ook af te vragen of dat alleen onder ouderen zo is. Of zou mijn sociale omgeving ook niet weten wat PGB is? Zou mijn omgeving eigenlijk weten hoe je thuiszorg aanvraagt? Wat het CIZ is en wat het RIO?
Tijd voor een klein onderzoekje. Ik zal u op de hoogte houden van de resultaten.

1 Reactie » | Permanente link

Zorgvisie meldt dat ouderen met een langdurig laag inkomen maken vaker gebruik van een fysiotherapeut of een medisch specialist dan hun leeftijdgenoten boven de lage inkomensgrens. Het percentage ouderen met een langdurig laag inkomen dat naar de huisarts gaat is daarentegen ongeveer hetzelfde als het percentage ouderen met een betere inkomenspositie. Zorgvisie baseert dit op cijfers die gepubliceerd zijn door het CBS.

Het CBS meldt verder dat opleidingsniveau geen onderscheid oplevert in het aantal bezoeken van huisarts, fysiotherapeut of medisch specialist door ouderen, dit tegen de verwachting in.

De volksgezondheid toekomst verkenning 2006 maakt echter melding dat laagopgeleiden minder lang leven en meer gezondheidsproblemen hebben. Blijkbaar consumeren ze niet meer zorg, zo stelt het CBS. Laagopgeleiden hebben vaker een chronische aandoening en zelfs veel vaker meerdere aandoeningen. Relatief grote verschillen tussen opleidingsgroepen zijn er voor lichamelijke beperkingen, ervaren gezondheid en gewrichtsaandoeningen. Er is ook een aantal chronische aandoeningen die even vaak voorkomen onder laag- als onder hoogopgeleiden, namelijk chronisch eczeem, psoriasis, kanker en darmstoornissen. Geen van de onderzochte aandoeningen komt vaker voor onder hoogopgeleiden.

Verschillende studies laten deze resultaten zien. Toch stelt het CBS dat ze niet vaker gebruik maken van huisarts, fysiotherapeut of medisch specialist. Ik kan het niet verklaren, u wel?

Geen reacties » | Permanente link